"8 വയസിന് മുകളിൽ വിവാഹം കഴിക്കാത്ത ഹിന്ദു പെൺകുട്ടിയെ കണ്ടെത്തുക അപൂർവമായിരുന്നു” — ചരിത്രത്തെ ആയുധമാക്കുന്നവർ സ്വന്തം ഭൂതകാലവും വായിക്കണം!
ചരിത്രത്തെ സ്വന്തം രാഷ്ട്രീയ ലാഭങ്ങൾക്കായി തിരഞ്ഞെടുത്ത് വായിക്കുന്നവർക്കും, സ്വന്തം സമൂഹത്തിലെ അനാചാരങ്ങളെ വെള്ളപൂശിക്കൊണ്ട് മറ്റുസമൂഹങ്ങളെ മാത്രം വിരൽചൂണ്ടുന്നവർക്കുമായി ചില ചരിത്രസത്യങ്ങൾ ഓർമ്മിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
നമ്മുടെ രാജ്യം ഇന്നത്തെ ആധുനിക മൂല്യങ്ങളിലേക്ക് എത്തിയത് വളരെ ദീർഘമായ സാമൂഹിക പോരാട്ടങ്ങളിലൂടെയാണ്. അനേകം മനുഷ്യരുടെ ചോരയും കണ്ണീരും പ്രതിരോധവും ചേർന്നാണ് ഇന്നത്തെ അവകാശങ്ങൾ രൂപപ്പെട്ടത്.
പക്ഷേ ചരിത്രത്തെ വക്രീകരിച്ച് മറ്റുള്ളവരെ മാത്രം കുറ്റപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നവർ ആദ്യം 1885-ലെ ഈ ഔദ്യോഗിക രേഖ വായിക്കണം.
📌 1885-ലെ ഔദ്യോഗിക രേഖ എന്താണ് പറയുന്നത്?
1885 ജനുവരി 29-ന് ഹൈദരാബാദ് അസൈൻഡ് ഡിസ്ട്രിക്ടിലെ വിദ്യാഭ്യാസ ഇൻസ്പെക്ടറായ ബാജാബ രാമചന്ദ്ര പ്രധാൻ സർക്കാർ രേഖയിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇങ്ങനെയാണ്:
«“Ten years ago it was very rare to find a girl above the age of 8 years who was not married.”»
അർത്ഥം — ആ കാലഘട്ടത്തിന് പത്ത് വർഷം മുൻപ് വരെ, 8 വയസിന് മുകളിലുള്ള വിവാഹം കഴിക്കാത്ത പെൺകുട്ടിയെ കണ്ടെത്തുക അപൂർവമായിരുന്നു.
ഇത് ഒരു സാധാരണ അഭിപ്രായമല്ല. അന്നത്തെ സാമൂഹിക-വിദ്യാഭ്യാസ അവസ്ഥ വിലയിരുത്താൻ സർക്കാർ നിയോഗിച്ച ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ ഔദ്യോഗിക നിരീക്ഷണമാണ്.
സവർണ്ണ ഹൈന്ദവ സമൂഹത്തിൽ pre-puberty marriage എത്രത്തോളം സാധാരണവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്നതിന് ഇത് വ്യക്തമായ രേഖയാണ്.
📌 ഉന്നത ജാതിയിലെ പ്രമുഖരുടെ വിവാഹ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ
ചരിത്രത്തിൽ മാതൃകകളായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന പല പ്രമുഖരുടെയും വിവാഹ പ്രായം പരിശോധിച്ചാൽ ചിത്രം കൂടുതൽ വ്യക്തമാകും:
• Nanasaheb Peshwa — 40-ആം വയസിൽ 8–9 വയസുള്ള പെൺകുട്ടിയെ വിവാഹം ചെയ്തു.
• Gopalrao Patvardhan — 35-ആം വയസിൽ 9 വയസുകാരിയെ വിവാഹം ചെയ്തു.
• Mahadji Shinde — 65-ആം വയസിൽ 12 വയസുകാരിയെ വിവാഹം ചെയ്തു.
• Bajirao II — 40-ആം വയസിൽ 8–9 വയസുള്ള പെൺകുട്ടികളെ വിവാഹം ചെയ്തു.
Anandibai Joshi ഒൻപതാം വയസിലാണ് ഇരുപതുകാരനായ Gopalrao Joshiയെ വിവാഹം കഴിച്ചത്.
Jyotirao Phuleക്ക് 13 വയസുള്ളപ്പോഴാണ് 9 വയസുകാരിയായ Savitribai Phuleയെ വിവാഹം കഴിച്ചത്.
ഇന്ന് ഇത് ഞെട്ടിക്കുന്നതായിരിക്കാം. പക്ഷേ അന്നത്തെ സമൂഹത്തിൽ ഇത് സാധാരണവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട യാഥാർത്ഥ്യമായിരുന്നു.
📌 മാറ്റം വന്നത് എങ്ങനെ?
ഈ അനാചാരങ്ങൾക്കെതിരെ പോരാടിയത് “പുറത്തുനിന്നുള്ളവർ” അല്ല.
അതേ സമൂഹത്തിനുള്ളിൽ നിന്നുയർന്ന സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താക്കളായിരുന്നു.
Raja Ram Mohan Roy, Ishwar Chandra Vidyasagar, Jyotirao Phule, Savitribai Phule, B. R. Ambedkar തുടങ്ങിയവർ ബാലവിവാഹം, സതി, വിധവ പീഡനം, ജാതി അടിച്ചമർത്തൽ എന്നിവയ്ക്കെതിരെ പോരാടി.
അവരുടെ പോരാട്ടങ്ങളുടെ ഫലമായാണ് നിയമപരമായ മാറ്റങ്ങൾ വന്നത്:
• 1860 (IPC): ലൈംഗിക സമ്മത പ്രായം — 10 വയസ്
• 1891 (Age of Consent Act): 12 വയസായി ഉയർത്തി
Bal Gangadhar Tilak ഉൾപ്പെടെയുള്ള യാഥാസ്ഥിതികർ ഇതിനെ ശക്തമായി എതിർത്തിരുന്നു.
• 1929 (ശാരദ ആക്ട്): പെൺകുട്ടികളുടെ വിവാഹ പ്രായം 14 ആക്കി, ആൺകുട്ടികളുടെത് 18 ആക്കി.
പിന്നീട് സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യയിൽ B. R. Ambedkar മുന്നോട്ട് വെച്ച Hindu Code Bill സ്ത്രീ അവകാശങ്ങൾക്ക് വലിയ നിയമ അടിത്തറയായി.
📌 ചരിത്രം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്
1. എല്ലാ സമൂഹങ്ങളിലും ഓരോ കാലഘട്ടങ്ങളിലും ഇത്തരം വിവാഹങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്.
ഒരു സമൂഹത്തെ മാത്രം ചരിത്രപരമായ സംഗതിയിൽ കുറ്റപ്പെടുത്താൻ സാധിക്കില്ല.
2. വിമർശനാതീതമായി ഒന്നുമില്ല.
മതമോ ആചാരമോ സമൂഹമോ കാലാനുസൃത മാറ്റങ്ങൾക്ക് വിധേയമാകണം.
വാൽക്കഷണം:
ചരിത്രത്തെ മറ്റുള്ളവരെ ആക്രമിക്കാനുള്ള ആയുധമാക്കുന്നതിന് മുൻപ് — സ്വന്തം ചരിത്രത്തിന്റെ കറുത്ത ഏടുകളും സത്യസന്ധമായി വായിക്കാൻ തയ്യാറാകണം.
ഭൂതകാല തെറ്റുകളെ തിരുത്തി മുന്നേറുന്ന സമൂഹങ്ങളാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ സംസ്കാരമുള്ളത്.
മറ്റുള്ളവരെ മാത്രം കുറ്റപ്പെടുത്തി സ്വയം വിശുദ്ധരാകാൻ ശ്രമിക്കുന്നവർ ചരിത്രത്തിൽ നിന്ന് ഒന്നും പഠിച്ചിട്ടില്ല.
-മുബാറക് റാവുത്തർ-
No comments:
Post a Comment