സൂപ്പർപവർ സ്വപ്നങ്ങളും തകർന്ന യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളും

ഇന്ത്യയെ “സൂപ്പർപവർ” ആക്കുമെന്ന മോദി ഭരണത്തിന്റെ വലിയ സ്വപ്നങ്ങൾ ആഗോള യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളുടെ മുന്നിൽ എത്ര ദുർബലമാണെന്ന് വീണ്ടും തെളിയിക്കുകയാണ് പാശ്ചാത്യ മാധ്യമങ്ങളുടെ വിലയിരുത്തലുകൾ. ബ്രിട്ടീഷ് പത്രമായ ദി ടെലഗ്രാഫ് പുറത്തിറക്കിയ റിപ്പോർട്ട് അതിന്റെ ഏറ്റവും പുതിയ ഉദാഹരണമാണ്.

ഇറാനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പശ്ചിമേഷ്യൻ സംഘർഷം ഒരു പ്രാദേശിക യുദ്ധമായി മാത്രം നിൽക്കുന്നില്ല; അതിന്റെ സാമ്പത്തിക-ഭൂരാഷ്ട്രീയ ആഘാതം ഇന്ത്യ പോലുള്ള രാജ്യങ്ങളെയും കനത്ത രീതിയിൽ ബാധിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയുടെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ വലിയ തോതിൽ ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്ന എണ്ണയും ആഗോള നിക്ഷേപ പ്രവാഹങ്ങളുമാണ് ആശ്രയിക്കുന്നത്. യുദ്ധാവസ്ഥ ശക്തമായതോടെ വിദേശ നിക്ഷേപകർ ഇന്ത്യൻ വിപണിയിൽ നിന്ന് പിന്മാറുന്നു, രൂപയുടെ മൂല്യം ഇടിയുന്നു, ഇന്ധനവിലയും ജീവിതച്ചെലവും ഉയരുന്നു.

ഇതിലും ശ്രദ്ധേയമായത് ഭൂരാഷ്ട്രീയ തലത്തിലുള്ള മാറ്റങ്ങളാണ്. അമേരിക്കയുടെ നയങ്ങൾ ഇന്ത്യയെ കേന്ദ്രീകരിച്ച് മുന്നോട്ട് പോകുമെന്ന ധാരണയിൽ ബിജെപി വർഷങ്ങളായി “ന്യൂ ഇന്ത്യ”യുടെ കഥ നിർമ്മിച്ചു. എന്നാൽ അന്താരാഷ്ട്ര രാഷ്ട്രീയത്തിൽ സ്ഥിരമായ സൗഹൃദങ്ങളോ വികാരങ്ങളോ ഇല്ല; താൽപര്യങ്ങൾ മാത്രമാണ് നിർണായകം. ഇന്ന് അമേരിക്കയ്ക്ക് ആവശ്യമായിടത്ത് ചൈനയോടും പാകിസ്ഥാനോടും പോലും കൂടുതൽ അടുപ്പം പുലർത്താൻ മടിയില്ല.

മോദി സർക്കാരിന്റെ വിദേശനയ പ്രചാരണങ്ങളിൽ ഇന്ത്യയെ ഉയർന്നുവരുന്ന മഹാശക്തിയായി അവതരിപ്പിച്ചെങ്കിലും, ഒരു ആഗോള പ്രതിസന്ധി വന്നപ്പോൾ ഇന്ത്യൻ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ ആശ്രിത സ്വഭാവവും നയങ്ങളുടെ പരിമിതിയും വീണ്ടും പുറത്തുവന്നു. “സൂപ്പർപവർ” എന്നത് വെറും സ്റ്റേഡിയം ഷോകളും വിദേശ യാത്രകളുമല്ല; സാമ്പത്തിക സ്ഥിരത, സ്വതന്ത്ര വിദേശനയം, ആഭ്യന്തര സാമൂഹിക ഐക്യം, ശക്തമായ ഉൽപാദന അടിസ്ഥാനങ്ങൾ എന്നിവയുടെ സംയോജനമാണ്.

ഇതോടൊപ്പം യുവതലമുറയുടെ രാഷ്ട്രീയ മനോഭാവത്തിലും ശ്രദ്ധേയമായ മാറ്റങ്ങൾ പ്രകടമാകുന്നുണ്ട്. ഒരുകാലത്ത് സോഷ്യൽ മീഡിയ ദേശീയതയുടെ ആവേശത്തിൽ ബിജെപിയെ പിന്തുണച്ചിരുന്ന ജെൻസിയിലെ ഒരു വിഭാഗം ഇന്ന് പ്രതിപക്ഷ രാഷ്ട്രീയത്തോടും പ്രത്യേകിച്ച് രാഹുൽ ഗാന്ധി മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്ന ഭാഷയോടും കൂടുതൽ തുറന്ന സമീപനം സ്വീകരിക്കുന്നതായി കാണാം. 

തൊഴിൽരഹിതത്വം, വിദ്യാഭ്യാസ പ്രതിസന്ധി, സാമ്പത്തിക അസമത്വം, ഭരണകൂടത്തിന്റെ കേന്ദ്രീകൃത സ്വഭാവം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളിൽ രാഹുൽ ഗാന്ധി ഉയർത്തുന്ന വിമർശനങ്ങൾ യുവാക്കൾക്കിടയിൽ കൂടുതൽ സ്വീകാര്യത നേടുന്നുവെന്ന രാഷ്ട്രീയ സൂചനകൾ ശക്തമാണ്. “സിസ്റ്റത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന ശബ്ദം” എന്ന പ്രതിച്ഛായയിൽ അദ്ദേഹത്തെ കാണുന്ന ഒരു മനോഭാവം ജെൻസിയിലെ ഭാഗങ്ങളിൽ വളരുന്നു. 

“കോക്രോച്ച് ജനത പാർട്ടി” പോലുള്ള പരിഹാസ രാഷ്ട്രീയ പ്രയോഗങ്ങൾ പോലും ആ അസന്തോഷത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക പ്രകടനങ്ങളായി മാറുകയാണ്. ഇത് വെറും വ്യക്തിപരമായ ഇമേജ് മാറ്റമല്ല; പ്രചാരണ ദേശീയതയിൽ നിന്ന് സാമൂഹ്യ-സാമ്പത്തിക യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളിലേക്കുള്ള യുവതലമുറയുടെ രാഷ്ട്രീയ മാറ്റത്തിന്റെ സൂചന കൂടിയാണ്.

പ്രചാരണങ്ങളുടെയും ഇമേജ് മാനേജ്മെന്റിന്റെയും അതിർത്തിക്ക് പുറത്തേക്ക് രാജ്യം കടന്നിരിക്കുകയാണ്. ലോക രാഷ്ട്രീയത്തിൽ സ്ഥാനമുറപ്പിക്കണമെങ്കിൽ ആഭ്യന്തര ജനാധിപത്യ ശക്തിയും സാമ്പത്തിക ആത്മവിശ്വാസവും സാമൂഹിക വിശ്വാസവുമാണ് അടിസ്ഥാനമാകേണ്ടത്. അതില്ലാതെ “സൂപ്പർപവർ ഇന്ത്യ” എന്ന മുദ്രാവാക്യം എത്ര ശക്തമായി ആവർത്തിച്ചാലും യാഥാർത്ഥ്യം ഒടുവിൽ സ്വന്തം ഭാഷയിൽ മറുപടി പറയും.

- മുബാറക് റാവുത്തർ -