ഗസ്സയുടെ കണ്ണീരും, ഖുദ്സിന്റെ പ്രതീക്ഷയും, ശാമിന്റെ മാറ്റങ്ങളും

ബെയ്റൂതിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഉയർന്ന ആ ബാനർ; മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മധ്യപൗരസ്ത്യ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ പുതിയ പ്രഖ്യാപനങ്ങളാണ്.

അഹമ്മദ് അൽ-ഷറയുടെയും ശൈഖ് അസീറിന്റെയും ചിത്രങ്ങൾ ബെയ്റൂതിന്റെ തെരുവുകളിൽ ഉയർന്നത് ലെബനനിലെ സുന്നി സമൂഹത്തിന്റെ ഒരു വികാരപ്രകടനം മാത്രമായി കാണാനാവില്ല. അത് വർഷങ്ങളായി അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട രാഷ്ട്രീയ ആഗ്രഹങ്ങളുടെ പുനർജന്മവും, പുതിയ മേഖലാ ശക്തിസമവാക്യങ്ങളുടെ രൂപീകരണവും, ഫലസ്തീൻ പ്രതിരോധ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ പുതിയ ദിശയും ഒരേസമയം വ്യക്തമാക്കുന്ന ദൃശ്യമാണ്.

വെറും രണ്ട് വർഷം മുൻപ് വരെ ബെയ്റൂത് ഹിസ്ബുല്ലയുടെ ശക്തമായ സ്വാധീനത്തിനകത്തായിരുന്നു. ഇറാന്റെ പ്രാദേശിക രാഷ്ട്രീയ തന്ത്രങ്ങളുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്നായി ലെബനൻ മാറിയിരുന്നു. ഫലസ്തീൻ പോരാട്ടത്തിന്റെ പേരിൽ സംസാരിക്കാനുള്ള ഏക അവകാശം തങ്ങൾക്കാണെന്ന രീതിയിൽ ഇറാനും ഹിസ്ബുല്ലയും അവരുടെ സഖ്യങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ ആഖ്യാനം നിർമ്മിച്ചിരുന്നു. അത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തിൽ സുന്നി നേതൃത്വങ്ങളെ തുറന്നുപിന്തുണയ്ക്കുന്നത് ബെയ്റൂതിലും ദമാസ്കസിലും രാഷ്ട്രീയമായി വലിയ റിസ്കായിരുന്നു.

എന്നാൽ സിറിയയിലെ മാറ്റങ്ങൾ എല്ലാം തലകീഴാക്കി. ബശ്ശാറുൽ അസദ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ തകർച്ചയും അതിന് ശേഷം അഹമ്മദ് അൽ-ഷറയുടെ ഉയർച്ചയും സിറിയയെ മാത്രമല്ല, മുഴുവൻ മേഖലയെയും സ്വാധീനിച്ചു. സിറിയയിൽ പുതിയ ഭരണ ക്രമം രൂപപ്പെട്ടതോടെ ലെബനനിലെ പഴയ ശിയാ ശക്തികേന്ദ്രങ്ങൾ ക്ഷയിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഇതിന് പിന്നാലെ ലെബനനും സിറിയയും തമ്മിൽ പരസ്പര സഹകരണം ആരംഭിച്ചു. അതിന്റെ അവസാന ഉദാഹരണം ആണ് തടവുകാരുടെ കൈമാറ്റ കരാർ. വർഷങ്ങളായി ജയിലുകളിൽ കഴിയേണ്ടിവന്ന നൂറുകണക്കിന് സിറിയൻ തടവുകാർ മോചിതരായി. അതിർത്തി സുരക്ഷയിൽ പുതിയ ധാരണകൾ രൂപപ്പെട്ടു. കാണാതായ ലെബനീസ് പൗരന്മാരെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ വീണ്ടും സജീവമായി. ഈ എല്ലാ മാറ്റങ്ങളും ലെബനനിലെ സുന്നി സമൂഹത്തിന് പുതിയ ആത്മവിശ്വാസം നൽകുകയാണ്.

എന്നാൽ കഥ ലെബനനിലോ സിറിയയിലോ അവസാനിക്കുന്നില്ല. ഇതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിഫലനം ഫലസ്തീനിലാണ്.

ദശാബ്ദങ്ങളായി ഫലസ്തീൻ വിഷയത്തെ ശിയാ അച്ചുതണ്ടിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ആയുധമായി മാത്രം അവതരിപ്പിക്കാൻ ശ്രമങ്ങൾ നടന്നു വരുന്നു. ഗസ്സയിലെ ഓരോ യുദ്ധവും അവരുടെ പ്രാദേശിക സ്വാധീനം വർധിപ്പിക്കാനുള്ള ഉപാധിയായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ സ്ഥിതി മാറുകയാണ്.

അഹമ്മദ് അൽ-ഷറയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ രൂപപ്പെടുന്ന പുതിയ സുന്നി രാഷ്ട്രീയ ബ്ലോക്ക് ഫലസ്തീൻ വിഷയത്തെ വീണ്ടും അറബ് ജനതയുടെ വിശാലമായ ചോദ്യമായി ഉയർത്തുകയാണ്.

അറബ് രാജ്യങ്ങളുടെ ഉച്ചകോടിയിൽ അഹമ്മദ് അൽ-ഷറ ഗസ്സയ്ക്കായി ശക്തമായി സംസാരിച്ചത് ശ്രദ്ധേയമായിരുന്നു. ഗസ്സയിലെ മനുഷ്യാവകാശ ദുരന്തത്തെക്കുറിച്ചും ഫലസ്തീൻ ജനതയുടെ അവകാശങ്ങളെക്കുറിച്ചും അദ്ദേഹം തുറന്നുപറഞ്ഞു. അത് വെറും നയതന്ത്ര പ്രസംഗമല്ലായിരുന്നു; പുതിയ രാഷ്ട്രീയ ദിശയുടെ സൂചനയായിരുന്നു.

അതിലും കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ നേടിയത് ഹമാസിന്റെ പ്രതികരണമാണ്. മുമ്പ് സിറിയൻ ആഭ്യന്തര യുദ്ധകാലത്ത് ബശ്ശാർ ഭരണകൂടവുമായി ബന്ധം മോശമായിരുന്ന ഹമാസ്, ഇപ്പോൾ അഹമ്മദ് അൽ-ഷറയുടെ നേതൃത്വത്തെ സ്വാഗതം ചെയ്യുകയാണ്. ഹമാസ് നേതാക്കളുടെ പ്രതികരണങ്ങളിലും ഫലസ്തീൻ പ്രതിരോധ സംഘടനകളുടെ പ്രസ്താവനകളിലും ഈ മാറ്റം വ്യക്തമായി കാണാം.

ഹമാസ് മാത്രമല്ല, മറ്റ് ഫലസ്തീൻ പ്രതിരോധ പ്രസ്ഥാനങ്ങളും പുതിയ സിറിയൻ രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യത്തെ പ്രതീക്ഷയോടെയാണ് കാണുന്നത്. കാരണം അവർക്ക് മനസ്സിലായിരിക്കുന്നു — ഫലസ്തീൻ വിമോചന പോരാട്ടം ഒരു വിഭാഗത്തിന്റെ മാത്രം രാഷ്ട്രീയ ഏകാധിപത്യത്തിലൊതുക്കാനാവില്ലെന്ന്.

ഖുദ്സിന്റെ മോചനം എന്ന ആശയം വീണ്ടും പുതിയ ഭാഷയിൽ സംസാരിക്കപ്പെടുകയാണ്. മുമ്പ് മുദ്രാവാക്യങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിയിരുന്ന പല വാഗ്ദാനങ്ങളും ഇപ്പോൾ പുതിയ സഖ്യങ്ങളുടെയും രാഷ്ട്രീയ പുനർനിർമ്മാണത്തിന്റെയും ഭാഗമായി ചർച്ചയാകുന്നു. സുന്നി ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള പിന്തുണയും പുതിയ രാഷ്ട്രീയ കൂട്ടായ്മകളും ഈ ചർച്ചയെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു.

ബെയ്റൂതിലെ തെരുവുകളിൽ ഉയർന്ന ആ ചിത്രങ്ങൾ അതുകൊണ്ടാണ് അത്ര സാധാരണമല്ലാത്തത്.

അത് ഒരു നഗരത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ മാറ്റത്തിന്റെ അടയാളമാണ്.

അത് സിറിയയുടെ പുതിയ കാലഘട്ടത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനമാണ്.

അത് ലെബനനിലെ സുന്നി രാഷ്ട്രീയ തിരിച്ചുവരവിന്റെ സന്ദേശമാണ്.

അത് ഫലസ്തീൻ പ്രതിരോധത്തിന്റെ പുതിയ വഴിത്തിരിവിന്റെ സൂചനയാണ്.

അത് ഖുദ്സിനെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ പ്രതീക്ഷയുടെ ശബ്ദമാണ്.

ചരിത്രം ചിലപ്പോൾ യുദ്ധഭൂമികളിൽ എഴുതപ്പെടും.

ചിലപ്പോൾ കരാറുകളിലൂടെ എഴുതപ്പെടും.

ചിലപ്പോൾ ജയിലുകൾ തുറക്കപ്പെടുമ്പോൾ എഴുതപ്പെടും.

പക്ഷേ ചിലപ്പോൾ…

ഒരു നഗരത്തിന്റെ തെരുവിൽ ഉയരുന്ന ഒരു ബാനറിലൂടെ പോലും ചരിത്രം പുതിയ അധ്യായം ആരംഭിക്കും.

ഗസ്സയുടെ കണ്ണീരും, ഖുദ്സിന്റെ പ്രതീക്ഷയും, ശാമിന്റെ മാറ്റങ്ങളും — ഇവയെല്ലാം ചേർന്ന് പുതിയൊരു ചരിത്രം ഇവിടെ പിറക്കുകയാണ്.

-മുബാറക് റാവുത്തർ